WZORZEC

Przetłumaczone z języka angielskiego przez  SHEPTER Mudi Kennel

Kopiowanie bez zgody autora jest zabronione

Kraj pochodzenia: WĘGRY

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 09.11.2004

PRZEZNACZENIE:

 Pies pasterski. Odważna natura sprawia, że jest bardzo popularny wśród pasterzy którzy używają go do pasienia zwierząt dużych i opornych. Jest nawet używany do naganiania dzików przy polowaniu. Wspaniały stróż i towarzysz. Używany także do wykrywania narkotyków. Czujny i ostrzegający pies. Doskonały pies do agility jak i cudowny zwierzak domowy. Dzięki relatywnie krótkiej sierści i zdolnościom adaptacyjnym, trzymanie go w domu nie stanowi problemu.

KLASYFIKACJA WG FCI:

 I Grupa, Psy pasterskie i zaganiające, z wyłączeniem Szwajcarskich psów do bydła

Sekcja: 1 Psy pasterskie

Bez prób pracy

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:

 Rasa powstała w okresie od XVIII do XIX wieku, ze skrzyżowania węgierskich psów pasterskich z najprawdopodobniej różnorodnymi niemieckimi psami pasterskimi o stojących uszach.

WRAŻENIE OGÓLNE:

 Pies pasterski średniej wielkości z głową w kształcie klina. Stojące uszy. Górna linia wyraźnie opadająca w kierunku zadu. Głowa i kończyny pokryte krótką, gładką sierścią. Pozostałe części ciała mają nieco dłuższy włos, od bardzo falistego po lekko kręcony. Występują w różnych odmianach kolorystycznych.

WAŻNE PROPORCJE :

·        Długość ciała jest w przybliżeniu równa wysokości w kłębie.                                   

·        Głębokość klatki piersiowej jest nieco mniejsza od połowy wysokości psa w kłębie

·        Długość kufy jest nieznacznie mniejsza niż połowa całkowitej długości głowy.           

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT

Mudi jest psem wyjątkowo pojętnym i zdolnym do nauki, o żywym temperamencie; odważnym, czujnym chętnym do pracy, uważnym i łatwo dostosowującym się do warunków otoczenia.

GŁOWA:

 Najbardziej wyrazistą częścią ciała Mudi jest bezwątpienia  jego głowa. Powinna nadawać psu wrażenie zwierzęcia czujnego, pełnego energii, radosnego i inteligentnego, bez śladów nieśmiałości bądź agresji. Głowa w kształcie klina, zwężająca się ku nosowi.

MÓZGOCZASZKA:

Czaszka: Czaszka i czoło lekko wysklepione. Guz potyliczny niezbyt wyraźny. Bruzda czołowa nieznaczna

Stop: niezbyt wyraźny

TRZEWIOCZASZKA:

Nos: Wąski, zaokrąglony z przodu, z umiarkowanie szerokimi nozdrzami. Przy umaszczeniach: czarnym, białym, płowym i blue-merle nos jest zawsze czarny; przy pozostałych harmonizuje z kolorem szaty np. u czekoladowego psa nos jest czekoladowy, a u szarego jest szary. Czekoladowe (wątrobiane) psy mają czekoladowy nos i obwódki oczu.

Kufa: Średnio mocna. Grzbiet nosa prosty.

Wargi: Ciasno przylegające do zębów; w kącikach lekko ząbkowane. Pigment warg odpowiada pigmentowi skóry nosa.

Zgryz/Zęby: Zgryz nożycowy; kompletne uzębienie zgodnie ze wzorem zębowym; zęby średniej wielkości, prawidłowo wykształcone.

Oczy: Wąskie, lekko zwężone w obydwu kącikach, ustawione lekko skośnie, nadając psu wyraz „wcielonego diabełka”. Oczy winny być możliwie najciemniejsze. Tylko u psów blue-merle, rybie (białe bądź niebieskie) oczy nie są wadą. Powieki ściśle przylegające do gałki ocznej i jednolicie pigmentowane.

Uszy: Wysoko osadzone, stojące, szpiczaste, o kształcie odwróconej litery „V”, pokryte obfitym włosem sięgającym poza krańce. Uszy ruchliwe, żywo reagujące na bodźce. Pies potrafi poruszać każdym uchem osobno, niczym radarem. Uszy około 10 do 15% dłuższe niż ich szerokość u podstawy.

SZYJA:

 Stosunkowo wysoko osadzona i ustawiona, pod kątem 50-55 stopni do poziomu. Jest ona średniej długości, nieznacznie wygięta i dobrze umięśniona. Brak podgardla jak i wyraźnej kryzy. Samce mogą mieć słabo wykształconą grzywę; lecz ta musi pozostać praktycznie niezauważalna.

TUŁÓW:

Górna linia: Wyraźnie opadająca w kierunku zadu.

Kłąb: Wyraźny, długi  i umięśniony.

Grzbiet: Prosty, krótki.

Lędźwie: Średniej długości, mocno związane.

Zad: Krótki, słabo opadający, średniej szerokości, umięśniony.

Klatka piersiowa: Przedpiersie lekko wysklepione, żebra stosunkowo szerokie i raczej płaskie.

Dolna linia: Nieznacznie podkasana.

OGON:

 Osadzony średnio wysoko. W spoczynku opuszczony, a jego końcowa jedna trzecia jest niemal równoległa do podłoża. Przy pobudzeniu i w ruchu noszony w kształcie sierpa, powyżej linii grzbietu. Cięty ogon jest niepożądany, ale nie jest traktowany jako wada. Jeżeli ogon jest cięty, muszą pozostać dwa-trzy wyczuwalne kręgi.

Psy urodzone bez, albo z naturalnie krótkim ogonem są rzadkie; nie jest to traktowane jako wada. Ogon jest bogato owłosiony; włos na spodniej stronie może osiągać 10 do 12 cm długości.

KOŃCZYNY:

KOŃCZYNE PRZEDNIE

Łopatki:  Łopatka jest skośna i dobrze umięśniona. Przedpiersie wysklepione, mostek tylko lekko wystający.

Ramię: Średniej długości. Pod kątem 45 stopni do poziomu.

Łokcie: Ściśle przylegające do ciała.

Nadgarstek: Mocny, suchy.

Śródręcze: Strome.

Łapy: Zaokrąglone, zwarte. Mało włosa pomiędzy i pod palcami. Sprężyste poduszeczki. Pazury łupkowo-szare i twarde.

KOŃCZYNY TYLNE:

Tylne nogi lekko wysunięte poza tył

Udo: Długie, dobrze umięśnione.

Śródstopie: Krótkie i pionowe.

Tylnie łapy: Jak przednie. Wilcze pazury nie pożądane.

RUCH:

Charakterystyczny chód Mudi to drobne kroczki.

SKÓRA:

Przylegające, bez fałd.

OKRYWA WŁOSOWA 

Sierść: Głowa i przednia strona kończyn są pokryte krótkim, prostym i gładkim włosem. Na reszcie ciała włos jest jednolicie pofalowany bądź lekko kręcony. Jest gęsty i zawsze lśniąca, około 3 do 7 cm długości.

W pewnych miejscach formują się „wicherki” i grzbiety. Sierść jest najdłuższa z tyłu kończyn przednich i ud, gdzie formuje wyraźne „pióra” i „portki”.

KOLOR:

·        Płowy                                                                      

·        Czarny                                                                     

·        Blue-merle tzn. Czarne plamki, pasy, pręgi lub cętki  

       na jasniejszym lub ciemniejszym niebiesko-szarym tle.

·        Popielaty                                                                  

·        Czekoladowy                                                           

Tolerowane, jednakowoż niepożądane, są tylko nieznacznie wyróżniające się białe znaczenia. Biały „krawat” na klatce, mniejszy niż 5 cm średnicy i małe, białe znaczenia na palcach są tolerowane, ale nie pożądane.

·        Biały                                                                         

WZROST  I WAGA:

WYSOKOŚĆ W KŁĘBIE

Psy: 41-47 cm; idealna 43-45 cm

Suki: 38-44 cm; idealna: 40-42 cm

WAGA

Psy: 11-13 kg

Suki: 8-11 kg

WADY:

Każde odstępstwo od wymienionych punktów musi być uważane za wadę, waga której oceniana powinna być zależnie od jej stopnia.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

·        Agresja bądź nadmierna nieśmiałość                                                                                                                  

·        Wątrobiany, cielisty i nakrapiany nos u czarnych, białych, blue merle, płowych i popielatych psów. Cielisty bądź nakrapiany nos u brązowych psów.

·        Jeden albo więcej brakujących zębów. (siekacze, kły, przedtrzonowce 2-4, trzonowce 1-2) Więcej niż dwa      brakujące przedtrzonowce PM1.  Trzonowce M3 nie są brane pod uwagę.

·        Przodozgryz  i tyłozgryz, naprzemienny zgryz. Odstęp między górnymi a dolnymi siekaczami większy niż 2 mm   

·        Żółte oczy u czarnych psów                                                                                                                             

·        Opadające / klapnięte uszy.                                                                                                                             

·        Krótka, płaska i gładka sierść na całym ciele; długi włos na głowie. Sierść z tendencją do filcowania się.            

·        Wilczy kolor, czarny podpalany ze znaczeniami w odcieniach od żółtego do brązowego.                                   

·        Wysokość w kłębie poniżej 38 lub powyżej 47 cm.                                                                                          

·        Albinizm                                                                                                                                                          

Każdy pies objawiający wyraźne fizyczne bądź psychiczne odstępstwa od normy winien zostać zdyskwalifikowany.

UWAGA:

 Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, znajdujące się całkowicie w worku mosznowym.